یکی دیگر از صداهای ناشناس هم رفت . یکی از صداهای مشهور و کاملا شناس اما برای ما ناشناس . برای ما جوانان بیست سی سال پیش . سالهایی که هنوز اینترنت و گوگل و یوتیوب و امثال آن نبود که وقتی اسمی ، صدایی ، تصویری چیزی می دیدی و می شنیدی و احیانا" نمی شناختی ، فورا" بدوی و بروی سرچ کنی که اینکه مثلا دارد می خواند و چه خوب هم می خواند کیست . همان سالهایی که بحث و فحص علما این بود که مایکل جانسون زن است یا مرد . حنجره اش را عوض کرده است یا اینکه تغییر جنسیت داده است . سالهایی که همه چیز بود و هیچ چیز نبود . در آن سالها صدایی بود که یه دل می نشست . صدایی که اگر چه صدایی کلفت و ضخیم بود اما به گوش صدایی نرم و لطیف می آمد . به لطافت و ظرافت مخمل . صدایی که گاهی اینجا و آنجا می شنیدی . بی آنکه بدانی کیست . کجایی است . امروز یکی از آن صداها خاموش شد . صدایی که البته بعدها دیدیم و دانستیم کیست . نه فقط اسم و رسمش را که شکل و قیافه اش هم دیدیم . آهنگ ها و سی دی ها و کنسرت هایش را دیدیم و شنیدیم و لذت بردیم . لئونارد کوهن . صدایی که امروز خاموش شد . صدایی که دیگر سالها بود حتی برای ما هم ناشناس نبود

تیر برق یا تیر چراغ برق . پایه برق نیز گویند . تیرهای برق چوبی قدیمی ترند . هنوز در کوچه پس کوچه های محله های قدیمی می شود تیرهای چوبی را دید . تیرهای چوبی روسی . به رنگ قهوه ای سیر . مایل به سیاه . تیرهایی آغشته به روغن . لابد برای ماندگاری بیشتر و در امان ماندن از گزند حشرات و موریانه . تیرهایی که به سختی می شود از آنها بالا رفت . کارگران اداره برق اما طنابی به دور آن می انداختند و مثل قرقی از آن بالا می رفتند . مثل اینهایی که برای چیدن خرما از درخت نخل بالا می روند . تیرهایی چوبی اما حالا دیگر خیلی قدیمی شده اند . پوسیده و باریک . با زخمها و زدگی های بسیار ناشی از برخورد اتومبیلها با آنها . تیرهایی چوبی اما در گذشته هایی که هنوز ستبر و سرحال بودند گاهی بعنوان دروازه گل کوچک و گاهی نیز برای بستن تور یا طناب والیبال توسط بچه ها استفاده می شدند . و تیر چوبی کوچه ما که فاصله زیادی با دیوار خانه قدیمی ما نداشت گاهی نیز بعنوان نردبان استفاده می شد . مخصوصا وقتی که به سینما می رفتیم و دیر وقت به خانه بر می گشتیم و برای اینکه در نزنیم و مورد مواخذه پدر قرار نگیریم از تیر چوبی چراغ برق بالا

... عرض شد که تیرهای برق برخی چهار سیم و برخی سه یا دو سیم دارند . تیرهای چهار سیمی بسیار بیشتر از تیرهای سه سیمی یا دو سیمی اند . تیرهای چهار سیمی اکثرا" مربوط به خیابانها و کوچه های بزرگ هستند . تیرهای سیه سیمی اما معمولا مربوط به کوچه های بن بست هستند . و دو سیمی ها که خیلی کم هستند مربوط به کوچه های بن بستی هستند که کوچک هستند و در آنها بیش از دو یا سه خانه وجود ندارد . و دانستن این موضوع برای بچه های قدیم مهم بود . و در بعضی موارد حتی اهمیتی حیاتی داشت . مخصوصا برای آندسته از بچه های قدیم که اهل فرار بودند . اهل بزن و در رو . بچه هایی که مثلا زنگ خانه ای را می زدند و در می رفتند . بچه هایی که سیبی از خانه همسایه می چیدند و فرار می کردند . بچه های که از در و دیوار بالا می رفتند . بچه هایی که در حوض میادین و پارکها شنا می کردند یا در چمن های پارک کشتی می گرفتند و به شیوه تارزان از شاخه های درختان پارک و بولوار آویزان می شدند . بچه هایی که مدام تحت تعقیب نگهبان پارک بودند . بچه های که مدام در حال فرار از دست این و آن بودند . برای این بچه های فراری دانستن اینکه کدام کوچه بن بست است

این برای چندمین بار است که بر خلاف پیش بینی همه رسانه ها و مراکز نظر سنجی ، پیش بینی ما درست از آب در میاد . آخرینش رفراندوم انگلیس بود واسه خروج از اتحادیه اروپا و امروز هم مورد عجیب ترامپ . یا بقول بعصی ها تاجر نیویورکی . حیف که در این مملکت یک جای درست و حسابی برای شرط بندی بر سر این قضایا وجود ندارد . و گرنه کلی برنده شده بودیم تا حالا . بهر حال انتخابات امریکا هم تمام شد و روسیاهی اش ماند برای دهها و صدها و شاید هزاران مجله و روزنامه و خبرگزاری و سایت و موسسات ریز و درشت نظر سنجی و ایضا" برای رادیو فردا و بی بی سی و من و تو و صدای امریکا و سایر رسانه های همسو و هم خو و هم بو !

شاید ،

شاید که جمعه را یکشنبه شدن باید

شاید که تا از سوز و گداز بیفتد این جمعه های پر سوز ،

یکشنبه شدن باید

شاید !